Net als je je afvraagt of Pearl überhaupt nog concurrentie krijgt, komt er zowaar een nieuwe aan bij Robin in Zweden. ‘Mandy is nogal druk van zichzelf’, aldus Mandy. Mensen die hun eigen voornaam gebruiken wanneer ze over zichzelf praten… ik vind daar wat van. Sterker nog, op zulke momenten is er eigenlijk geen vezel in mijn lijf die denkt: ik wil zo’n vrouw leren kennen.
Maar misschien trek ik te snel conclusies. Mandy is een bijzonder exemplaar, want ze loopt rond met stenen in haar beha. Als ik haar was zou ik een baan zoeken in de bouw. Zulke mensen kunnen ze daar uitstekend gebruiken. Stenen in de beha, mortel in de onderbroek en een troffel achter het oor.
Rick, ga je nog iets grappigs zeggen over haar spiruwaliteit? Zeker niet. Iemand die zo opzichtig doet alsof ze een woord niet kan uitspreken om aandacht te krijgen op social media, die verdient die aandacht niet. En dan Pearl ‘wanhopig’ noemen. Tsss.
Door naar Andorra, waar Mylene zich stierlijk verveelt. Zesendertig keer per dag vraagt ze aan André of ze kan helpen in de keuken. Een uitje snipperen, cherrytomaatjes vierendelen, desnoods een komkommer wassen. Maar het antwoord is altijd ‘nee’. Hoeft niet. André doet het liever alleen. ‘Ga jij maar iets voor jezelf doen, ik ben nog even druk met lunch maken voor alle onzichtbare gasten van dit hotel in de middle of fucking nowhere.’
Jammer dat André de ballen niet heeft om de Mylerminator naar huis te sturen. Het zou hem sieren. Helemaal nu zijn favoriet gearriveerd is. Volgens Mylene is nieuweling Lisette meer met haar uiterlijk bezig dan zijzelf. En dat klopt op zich wel, maar dat is niet zo gek. Ik ken regenwormen die meer met hun uiterlijk bezig zijn dan Mylene. Geeft niet, ze kan wel hartstikke goed schieten. Soms wel 85.
Dat het op kan luchten om iemand weg te sturen, bewijst Hanneke. Die is blij dat de zingende noch pratende vrachtwagenchauffeur met de vlam in de pijp is vertrokken. En daar krijgt ze nu Tim voor in de plaats. Tim doet alles impulsief. Zo haalde hij al zijn duikbrevet en zijn springbrevet. Dat was helemaal niet de bedoeling, maar ja… impulsief hè.
De eerste indruk die Hanneke van Tim heeft, is goed. Toch zou ik een beetje voorzichtig zijn als ik haar was. Tim is een impulsieve jongen. Als je die op pad stuurt om boodschappen te doen, komt-ie thuis met drie grasparkieten en een caviahok. Hij wilde eigenlijk ook helemaal niet naar Oostenrijk. Zijn vrouw zit nu voor de tv en schrikt zich kapot: ‘Tim, WTF? Je ging toch alleen even tanken?’
Elsje en Gilbert hebben gisteren gezoend toen Ronald in bed lag. Allemaal leuk en aardig, maar overdag moet Gilbert zich koest houden. En dat is verdomd lastig als je zo verliefd bent. Worstelend met zijn gevoel rolden de tranen over zijn wangen. En dan moeten concurrenten Ernst en Matthijs ook nog komen. Gaat Gilbert dat volhouden?
Om het hem allemaal niet nog moeilijker te maken, besloot Elsje de mannen allebei mee te nemen naar het minst romantische restaurant van Scandinavië. De IKEA-restaurants meegerekend. Wat een mooi land hè, dat Zweden. Tachtigmiljoen kilometer rijden voor kutkou, pizza Margarita en een blikje cola regular.
Tot slot Monique en Wim. Afgezien van de afkeur respectievelijk voorkeur voor vlees, hebben ze veel gemeen. Zo kijken ze allebei om half acht naar het Zwitserse journaal, om acht uur naar het Nederlandse journaal, om half negen naar The Voice of Zwitserland en om tien uur naar The Voice of Holland. Verder hebben ze allebei de droom om Afrika door te crossen in een 4×4, maar omdat Wim de auto niet kan maken als-ie stuk is, gaat het feest niet door.
Geeft allemaal niks. Wat veel belangrijker is, is dat morgen Ben de huisschilder weer op tv komt. Hij moet bij Claudia op het matje komen. De montage wil ons laten geloven dat Claudia Ben naar huis stuurt, maar dat is het niet. Claudia heeft gezien dat ze toch de verkeerde afplaktape in huis heeft en wil Ben vragen of hij alsjeblieft nog 1 keer mee wil naar de verfwinkel.
Nu al zin in morgen.
