En de prijs voor ‘beste cadeau in het programma Winter Vol Liefde ooit’ gaat naar … Wim! Een tekening van de B&B in een lijstje en een gastenboek met diezelfde tekening voorop. Kijk, dan snap je het. Lezen jullie allemaal even mee, stelletje suffige drop- en stroopwafelkopers. Iedere gast neemt dat al mee. Dus wake up! Doe eens moeite. Doe als Wim.
Zo. Dat is eruit. 1-0 voor Wim dus. En hij heeft nog meer voordelen, want Wim is al 13 jaar alleen. Wim heeft dus geen ex die hij nu zijn vriendin noemt en destijds zijn partner was maar nu zijn vriendin vanwege het feit dat hij sinds hij daar weg is een veel betere band met haar heeft. Nee. Wim heeft alleen maar voordelen. Lijkt me een echte Wim-Wim-situatie voor Monique.
Snel door naar mijn favoriete kandidaat en dat is Ben. De huisschilder. Ik weet niet goed waarom, maar ik heb een zwak voor die man. Gewoon doodleuk beweren dat Raoul geen concurrentie is. En met een stalen gezicht zeggen dat de sfeer helemaal niet veranderd is. ‘Is er iets, Ben?’ ‘Nee hoor, niets aan de hand.’
Grappig was ook de reactie van Ben toen de dikke poes van Claudia in het bed van Raoul had geplast. ‘Ik denk dat die katten weten dat Raoul geen dierenvriend is. Die beestjes voelen dat echt wel aan.’ Raoul heeft de matras inmiddels omgedraaid. Ben vertelde maar niet dat hij dat bij diezelfde matras ook al een keer gedaan had. En zo ligt Raoul vanavond alsnog in de kattenzeik.
Ook het uitje naar de schilderswinkel was natuurlijk hilarisch. Claudia ging eigenlijk voor een pot witte latex, maar kwam terug met drie blikken afwasbare magenta hoogglanslak met glitters die geurt naar kruidig zoethout. ‘Zo zijn vrouwen’, aldus de huisschilder die in de auto nog wel even uitsprak dat hij voor Jan Lul meeging. Heel goed Ben. Spreek je uit tegen de waanzin van die vrouw.
Claudia vond het allemaal heel normaal. Als ze thuis toch niet de goede rollers blijkt te hebben, gaan ze gewoon weer terug. Zo doet Claudia ook altijd boodschappen. Eerst naar de supermarkt, daarna thuis kijken wat er nog in huis is en daarna gewoon nog een keer terug naar de supermarkt. Zo kom je lekker de dag door. Heerlijk.
Bij Klaas vertrekt Natasja. Eindelijk wordt het stil in huis. Oh nee, dat was het al. Ik vraag me trouwens ook af wanneer Klaas druk wordt. Dat zegt hij namelijk zelf altijd. ‘Ik ben helemaal niet rustig, ik ben eigenlijk heel druk.’ Weet dat we erop wachten, Klaas. The floor is yours.
Voorlopig lijkt Klaas laag in zijn energie te zitten en dat is niet alleen slecht nieuws voor ons, ook voor nieuweling Marja. Qua babbeldichtheid lijkt ze een beetje tussen de eerste twee dames in te zitten. Maar ja, wat heb je eraan als Klaas er geen zin meer in heeft? Misschien dat de lasagne nog wat vuurwerk brengt. Gewoon een arm om die vrouw heen slaan, Klaas. En dan kijken wat er gebeurt.
In hotel Andréorra bivakkeert nog altijd de bijzonder stoere Mylene. Andrés grootvader schijnt sinds hun handdruk rond te lopen met drie gebroken middenhandsbeentjes. Logisch. Mylerminator ontbijt niet met muesli, maar met boutjes en moertjes door de melk. André vroeg zich af of het gat in haar hart met beton is gevuld. Ze ontkende, maar ik zag haar kijken: ‘hoe weet die jongen dat?’
Zo. Nu hebben we alleen nog de grootste lul van het programma. Ja, ik weet het. Het is niet zo netjes van me. Maar ik trek die Gilbert heel slecht hoor. Dat geschuur tegen Elsje aan in de supermarkt. Het per se willen betalen. Hou op, schei uit zeg. Terwijl Elsje nieuwe man Ronald echt een kans wil geven. Hij mag zich niet het vijfde wiel aan de wagen voelen. Ze zei het echt: het vijfde wiel. Geef die vrouw een medaille.
Ik vond trouwens de boodschappenlijst voor een winterbarbecue wel wat vreemd. Omdat er iemand extra kwam, moesten ze nog even naar de supermarkt voor sla, rauwkost, komkommer en ijsbergsla. Wie komt er in hemelsnaam mee-eten? Bugs Bunny?
Volgende week wordt het spannend. Dan gaan Elsje en Ronald een stukje wandelen. Zonder Gilbert. Wedden voor een tientje dat ie gaat huilen?
Fijn weekend.
