Wat krijgen we nou? Meneertje-spek-en-bonen lijkt ineens volop mee te doen in de strijd. Als een shorttracker die valt, weer opstaat, het hele zooitje inhaalt en alsnog als eerste over de streep dreigt te komen. Wat. Een. Ontknoping.
Helemaal spannend omdat Eveline iemand wil kiezen voor de rest van haar leven. Dat is nogal wat. Bij de reünie zit Eveline volgende week dus met de naam ‘Bart’ of de naam ‘Richard’ op haar bovenarm getatoeëerd. ‘Farfalle e fusilli’, staat er dan in sierlijke letters onder. Dat moest eigenlijk ‘voor altijd de jouwe’ betekenen, maar zover was ze nog niet met de Italiaanse lessen.
Kiest ze voor stabiliteit? Of voor net zo’n idioot als die ze zelf is? Dat is de grote vraag. De idioot komt in ieder geval bijna weer terug en gaat dan de strijd aan met de man met de lichtblauwe ogen. Op maandag gaan ze schaken, op dinsdag doen ze een bommetje in het koude zwembad en op woensdag finaledag: wie heeft de groenste handen? Het belooft een ware titanenstrijd te worden.
Titanenstrijd… Tja Rolf. Dat had het bij jou ook zomaar kunnen worden. Als je ’s ochtends de hond had uitgelaten. Als je gezellig met Magda’s vrienden had gepraat. In het Frans. Als je haar vragen had gesteld. Als je lekker had gekookt. En als je de iPad, laptop en telefoon thuis had gelaten. Maar helaas. Je hebt verloren van Gène. Niet nipt, maar met 15-0.
Magda ging uiteraard weer uitleggen waarom. ‘Ik wil een lieve, energieke en ondernemende man.’ Op dat moment dacht ik: ze gaat zeggen dat Rolf wel lief is. Maar nee, zelfs dat niet. ‘Ik denk dat je best aardig bent.’ Verder vindt ze Rolf bloedchagrijnig. Toen Rolf zei dat ‘ie het jammer vond, zei Magda: ‘nou, je bent wel heel eerlijk.’ MOET JE HOREN WIE HET ZEGT!
Gelukkig pakt Rob ehhh Rolf het sportief op. Hij is het niet met alle kritiek eens, de eerlijkheid gebiedt hem dat te zeggen, maar hij neemt het als een man. Hij gaat zometeen zelfs ordentelijk afscheid nemen. Prachtig woord. Ordentelijk. Die noteer ik in mijn mooiewoordenboekje. Succes met de terugreis, Rolf. Pas op voor die venijnige stoeprandjes.
En ineens is Gène de last man standing. Hij kreeg er zelfs rode wangetjes van. Al kwam dat ook door de zon. Maar eerlijk is eerlijk, het is hem van harte gegund. Gène heeft zich al zes jaar niet zo rustig en zen gevoeld. Hij geniet elke minuut. Lekker op je ouwe dag zeevruchten zoeken in de branding: ik ken slechtere manieren om van je pensioen te genieten. En zo lacht het kleine tuinkaboutertje het laatst en het best.
Op Lesbos is er ook een last man standing. Maar het duurt niet lang voordat Ingrid de benen onder hem vandaan trapt. Het moet uitgesproken worden. Eric moet zijn dromen mee naar huis nemen. En snel ook, voordat ‘ie begint aan de voorbereidingen van zijn vierde huwelijk.
Ook Eric is wakker geworden met een plan. Hij gaat Ingrid vragen wat ze voor hem voelt. Al weet hij het antwoord al. Het is dus eigenlijk een onzinnige vraag en dat klopt als we naar de top 10 van onzinnige B&B-vragen kijken. Sterker nog, de vraag van Eric komt deze week met superstip nieuw binnen op nummer 4.
De onzinnige B&B-vragen-top 10 (week 41):
10: Gaat Dick wel eens in vies water zitten?
9: Moet Lieske wel eens lachen?
8: Houdt Rob van taart?
7: Houdt Rob van jonge vrouwen?
6: Heeft Daniël geneukt?
5: Vindt Sylwia Illya woest aantrekkelijk?
4: Heeft Ingrid romantische gevoelens voor Eric?
3: Kunnen ezels echt drie meter hoog worden?
2: Houdt JP van cava?
1: Houdt JP van lekker eten?
Ach, die arme Eric. Hij voelde het al aan. Ik zeg hij voelde het al aan. Ingrid vindt hem goud, maar meer dan vriendschappelijke liefde zit er niet in. Volgens hemzelf kreeg ‘ie nog wel een afscheidskus, maar ik had niet het idee dat het vol op de mond was.
‘Dat is toch geen kus man?’, aldus Daniël.
Bemoei je er niet mee, Daniël. Ieder doet het op zijn of haar eigen manier. Maandag mag jij weer.
Het lullige is dat Eric nooit een serieuze kans heeft gehad. Ingrid heeft maar één grote liefde en dat is Donna. Donna gaat nooit te snel. Donna hoeft geen vlokken op brood. Donna begrijpt het allemaal. Verder was Rinus haar favoriet en heeft ze drie mooie vriendschappen overgehouden: met buurman Giorgos, met Dimitra van twee huizen verderop en met overbuurvrouw Anastasia.
In Estadens heeft Rob heeft in de gaten dat Margot een stuk verder is dan hij. Hij twijfelt zelfs of hij er verstandig aan heeft gedaan om haar terug te laten komen. Margot vindt Rob een mooie, leuke en aantrekkelijke man, maar haar hoofd is een rollercoast. Ze vraagt zich af of hij wel nagedacht heeft voordat hij haar terughaalde.
Natuurlijk niet, Margot! Rob denkt maar aan twee dingen: zichzelf en taartjes.
Ik hou van alle vrouwen
Mijn hart is veel te groot
Nog liever eet ik taartjes
Ik ben een idioot
Rob gaat in ieder geval zeker geen fysiek contact zoeken, want dat geeft Margot alleen maar hoop. Daarom besluit ‘ie zoveel mogelijk aseksuele dingen met haar te doen. Was opvouwen bijvoorbeeld. Rob heeft daar een speciale techniek voor en legt het Margot uit alsof ze niet goed snik is: ‘Eerst een keertje zo, nog een keer zo en dan zo.’ Margot vindt het fantastisch.
Ik begrijp er echt niets van. Ziet Margot daar een andere Rob dan wij op televisie? Wij zien elke dag een saaie, ongeïnteresseerde en afstandelijke man, maar op televisie is natuurlijk alles anders. Misschien ziet Margot daar in Frankrijk een humoristische, geïnteresseerde en energieke halfgod. Misschien is Rob een topgozer. En misschien is die kat wel helemaal niet kaal.
Petra heb ik voor het laatst bewaard. Ze heeft nog altijd dikke skik met Lieske. Maar voor hoe lang nog? Hoe lang is het nog leuk om in je eentje je auto te wassen terwijl die ander er als Jan Klaassen omheen staat te dansen? Lieske lijkt me een heerlijke oppastante als je zes jaar oud bent. Altijd in voor een geintje. Maar relatiemateriaal? Ik zou na drie dagen kapot zijn.
Petra heeft trouwens ook wel behoefte aan wat meer diepgang en probeert op het terras een serieus gesprek aan te knopen. Zo wil ze weten wat er in Lieskes doosje zit.
Rick, ga je daar een grap over maken?
Nee, dit is een nette column.
Daarnaast wil ze weten wat Lieskes normen en waarden zijn en hoe ze herinnerd wil worden. Goeie vraag. Als Lieske zich nu zou verslikken in een visgraatje herinneren we haar als een lallende lesbo met bodemdrift. Maar daarmee doen we haar ernstig tekort, want er zit natuurlijk meer in die vrouw. Veel meer. Toch, Lieske?
‘Ik geef er niks om hoe ze over me denken. Maar die gamba is lekker hè?’
Altijd leuk. Met Lieske de diepte in. Nee, met zulke types kun je maar beter gewoon op pad gaan. Naar de ezelopvang bijvoorbeeld, waar duidelijk werd dat beide dames nog maar bar weinig piemels gezien hebben in hun leven. Ze hebben zo lang met open mond staan kijken naar de bewegende l.u.l. dat ze op een gegeven moment door de beheerders van de opvang zijn weggestuurd.
‘Ladies, we are closing.’
‘Ahhhh, come on, we want to see the donkey dick one more time. Please.’
Waarschijnlijk zien we donderdag bij Leonie op de bank dat de dames een vriendschap voor het leven hebben opgebouwd, maar dat er van romantiek geen sprake is. Ik krijg namelijk een beetje Iris en Jan-vibes bij deze twee. Geeft allemaal niets. Waar erotiek slijt, is vriendschap voor altijd.
Fijn weekend allemaal.
PS Jaja, de schil(d)padden kregen gisteren kattenvoer en geen hondenvoer. Nou weet ik het wel. Misschien moeten jullie onderling even afspreken wie mij voortaan corrigeert. Of richt met 160.000 man een Rick-correctie-appgroepje op. Zelf moet je weten.
