Een enkeltje Nederland voor Motormuis. Erik had het officieel niet op zijn verlanglijstje staan, maar het was wel met afstand zijn mooiste verjaardagscadeau ooit. Dag Motormuis. Toedeloe. Wegwezen.
En ik snap Erik heel goed. Ik hou er zelf ook niet van als er ’s ochtends tegen me aan getetterd wordt. Laat me even. Kopje koffie, bakje cornflakes en verder niets. Geen vragen, geen verhalen, geen gezeur. Motormuis is anders. Daar hoef je niet eens een kwartje in te gooien, die gaat gewoon. Voor de jonge lezers: een kwartje is een muntstuk. Vraag maar aan je ouders.
Ook qua kleding is Motormuis ehh… anders. Ik heb zelfs de neiging om erom te lachen, maar de beste man is hyperintelligent dus wie weet lopen we over een paar jaar allemaal met een panteronderbroek op ons hoofd. Gelukkig voor Erik was Ingrid er ook snel klaar mee. ‘Ik vind het een rommelig type.’ Ze gunde hem nog wel een wandelingetje, maar was daarbij vooral druk met het groeten van de buren.
Wat verder opviel, was dat Ingrid op blote voeten liep. Waar gaat dit heen? Neemt ze morgen een paar slangen als huisdier? Het lijkt me trouwens wel een geniaal concept. Dat de B&B-kandidaten elkaar allemaal na gaan doen. Dus dat Rob net als Daniël ineens op jonge vrouwen valt. En dat Magda ineens net als JP alleen maar over eten praat. Ehhh … Huh?
Waar waren we gebleven? Oh ja, Motormuis. Die wilde, nadat hij was weggestuurd, eigenlijk nog een paar dagen blijven. Hij had in principe maar voor 1 dag ingepakt, maar Motormuis kan flexibel met kleding omgaan. Als het setje van vandaag begint te ruiken, slaat ‘ie morgen een tafelkleed om zijn middel en knipt ‘ie van Ingrids visnetje een onderbroek.
Zeg je goede kledingsmaak, dan zeg je natuurlijk Sylwia. Ontbijten in de ochtendjas zagen we eerder alleen bij Fons, maar bij Sylwia krijgt het toch een hele andere dimensie. En die stiletto’s zijn ook superhandig als iemand een gebakken ei wil met een kapotte dooier. Nee, dat Poolse model/voormalig kapster is zo gek nog niet. Alleen dat slaapmasker was natuurlijk een typisch gevalletje van overacting.
Het ergste vind ik dat ik mezelf heb voorgenomen om steeds maar 1 foto bij de tekst te plaatsen. De blik van Monique was namelijk een van de grappigste shots van het hele seizoen. De Harry Potter-fan heeft in haar leven heel wat vreemde wezens voorbij zien komen, maar deze roze verschijning is zelfs in de fantasierijke gedachten van J.K. Rowling nooit voorgekomen.
Om Monique een plezier te doen, besloot Illya vandaag met haar naar het fantasiebos te gaan met driekoppige monsters en zo. Zelf weet Illya niets van Harry Potter. Hij vindt het niet realistisch. Illya houdt meer van dingen die echt zijn. Bloemen bijvoorbeeld. En de liefde van Sylwia natuurlijk, die overigens niet blij was. ‘Jij mij wegduwen. Maar oké. Zelf moet je weten.’
Het uitje naar het Harry Potter-bos was zeer geslaagd, maar het etentje na afloop was lastiger. Monique heeft glutenallergie, lactose-intollerantie, notenallergie, problemen met dierlijk vet, moeite met kunstmatige zoetstoffen, overgevoeligheid voor alcohol, onverdraagzaamheid jegens vis, schelp- en schaaldieren en ze houdt niet van sla.
Lijkt me een leuk type voor JP trouwens. En die is al niet te benijden, want meneer heeft er eentje ziek op bed liggen. De signalen wijzen op een cava-allergie, maar JP wilde toch voor de zekerheid even een dokter bellen. Hij heeft voor morgen een sterrenkok geregeld en wil graag weten of het zes of drie gangen moeten worden.
Leonora blijkt buikontsteking te hebben en krijgt een kuurtje. Driemaal daags een pilletje bij de cava en dan is ze vast snel weer het vrouwtje. Dan kan ze daarna weg bij JP, want die vindt ze toch te veel een mannetje. En nu gaat Bianca ook nog weg. Wat een pech.
Die JP hè. Eerst liet ‘ie de dames rustig drie weken zitten, maar hij begint lol te krijgen in het wegsturen. Hij kon zo 1-2-3 geen goede vriend vinden om Bianca aan te koppelen, maar ze hoeft ook niet meteen weg. De ontiegelijk leuke vrouw mag rustig nog even blijven om te lezen. Als JP er verder maar geen last van heeft.
Bij Pettera op Lesbos is het ook bijltjesdag. Dit gaat zo niet langer. Als ze de drie vrouwen nog langer met elkaar laat optrekken, rammen ze elkaar de hersens in met stenen die ze eerst zorgvuldig zelf mogen uitkiezen. Vooral Ingeborg en Petra kunnen elkaars bloed wel drinken. Bodemdrift tot de laatste rode druppel.
Petra baalt dat ze weg moet en vindt het bovendien niet eerlijk. ‘Waarom Ingeborg niet? En we zouden nog zoveel leuke dingen doen. En ik wilde je voeten nog masseren. En ik heb gisteren speciaal alle aardappelschillen bewaard om ze samen in de zee te gooien.’
Het mocht allemaal niet baten. Petra moet weg, maar gelukkig krijgen de andere drie er een goede sfeer voor terug. Als Ingeborg tenminste ophoudt met die kutvragen de hele tijd. ‘Ik wil niet meteen vertellen hoe ik me voel. Ik wil niet zeggen wat er in mijn hoofd omgaat. En ik wil al helemaal niet dat je die vettige nep-Rituals-troep over mijn lichaam uitsmeert.’ Duidelijke taal van de B&B-eigenaresse.
Dan hebben we alleen Rob nog. Ik ga er best vlot doorheen vandaag hè? Rob heeft heimwee naar Margot en bekijkt met weemoed haar foto’s op zijn telefoon. Ze is eigenlijk 30 jaar te oud voor hem, maar ja. Hij werd ook niet bepaald vrolijk van de alternatieven die op zijn terrein kwamen. Alhoewel …
De 63-jarige Anja is volgens Rob fysiek leuker dan hij gedacht had. Ze is arbeidsdeskundige, dus dan is het logisch dat ze werk heeft gemaakt van het cadeautje voor Rob: een fles Verdejo met een verhaal. Anja had ontdekt dat Rob vitaal, veelzijdig, verzorgend en veerkrachtig is. En omdat dat allemaal v’s zijn, moest het wel een Verdejo worden.
Rob vond het vantastisch. Hij had zo geen v’s voor haar paraat. In zijn hoofd zaten al wel versleten, vergrijsd en verlept, maar hij vond het lullig om dat meteen te zeggen. Misschien maakt ‘ie er morgen in de auto een liedje van.
Ik hou van alle vrouwen.
Mijn hart is veel te groot.
Behalve als ze oud zijn.
Vergrijsd of zelfs verlept.
Vandaag vertelde Anja in de auto dat ze een levensloopbestendige woning heeft gekocht. Rob keek erbij alsof hij een stuk bedorven appeltaart in zijn keel had. Een levensloopbestendige woning? Nu al? Rob is nog lang niet zover. Hij voelt zich nog jong en fit en gaat dit weekend lekker uit in Raalte. Stöppelhaene, kennen jullie dat? Dan zie ik jullie daar.
Fijn weekend!
