Het grootste doemscenario van Mexxie is dat ze altijd alleen blijft. Maar als het aan Thomas ligt, gaat dat niet gebeuren. Ze mag nog even blijven. In ieder geval totdat er een knappere vrouw ten tonele verschijnt.
Mexxie is inmiddels verhuisd van de ontvoeringsgrot naar een slaapkamer en heeft inmiddels ook haar B-spullen uitgepakt. Geen idee wat dat zijn. Ik vermoed borstel, bikini, beha, boek en bril. En een BZN-poster natuurlijk, want ze blijft een Schilder. Zelf pak ik mijn spullen trouwens nooit op alfabet uit, maar ieder zijn ding. Morgen wordt het echt spannend, want dan komen de condooms, de champagne en het clownspak uit de koffer.
Verder vond Thomas het vandaag een mooie dag om zijn wasbordje te laten zien. En ik kan daar wel grappen over maken, maar eigenlijk ben ik gewoon stikjaloers. Ik neem me al sinds 1996 voor om elke dag sit-ups en push-ups te doen, maar als puntje bij paaltje komt zit ik toch liever met een zak paprikachips op de bank B&B Vol Liefde te kijken.
Iris weet sinds gisteren wat ik al zag toen de beste man twee seconden in beeld was: Edwin is niet haar man. Ze hebben niet dezelfde interesses en er is geen fysieke aantrekkingskracht. Bovendien wordt Iris doodmoe van die flauwe wijsheden die Edje de hele dag opdreunt. Gisteren dat gelul over die grindpaden en vandaag deze: ‘over één nacht ijs kun je niet heen, dan zak je erdoorheen.’
Ik heb er ook een paar voor je, Ed. Komen ze: ‘Als een man de hele tijd over zichzelf praat, is het beter dat ie gaat.’ Of deze: ‘Geen vrouw die smult van een man die alleen maar over zichzelf lult.’
Zelfs tijdens het wegstuurgesprek wist Edwin de boel weer naar zichzelf te draaien. ‘Nee, ja, ik weet al wat je gaat zeggen. Hou maar op. Ik heb hetzelfde. De hele tijd al. Gelukkig ben je niet verliefd op me geworden, want dan had ik je hart gebroken, meisje.’ Daarna mocht Iris ook nog wat zeggen: ‘Ik vond het wel fijn dat je meeging naar de dierenarts.’
Edwin, ik weet dat je dit leest, dus laat me je één tip geven voor als je weer gaat daten: WEES NIET ZO’N VRESELIJK IRRITANTE MAN. Je hebt het nu zelf ook op tv teruggezien dus je weet precies wat ik bedoel. Gewoon niet meer doen. Dit was voor niemand leuk. Voor Iris niet. Voor jezelf niet. Voor niemand niet. Nou ja, misschien alleen voor mij, want ik ben alweer vier alinea’s over je aan het lullen. Maar nu is het klaar.
Jiry dan. Die valt goed in de smaak, maar als Edwin je voorganger is, heb je natuurlijk een makkie. De komende dagen moet Jiry zich echt bewijzen. Iris vindt zijn tattoos in ieder geval een pluspunt. Sommige heeft-ie bij zichzelf gezet en hij wil er ook bij Iris wel eentje zetten. Misschien eerst nog even oefenen. Wat dat betreft is het jammer dat Edwin weg is.
Tim vindt het ook jammer dat Geer weg is. Ze appen de hele dag naar elkaar wat ze doen. Voor de een is dat meer typewerk dan voor de ander:
‘Hey lieverd, ik ben zojuist geland op Curaçao, wat doe jij?’
‘Niets.’
‘Ik ga zo mijn koffers pakken en dan een taxi zoeken. Wat doe je vanavond?’
‘Niets eigenlijk.’
‘Ik heb wel zin in morgen hoor. Ben benieuwd hoe Charlotte eruitziet in haar jurk. Wat doe jij morgen eigenlijk?’
‘Niets denk ik.’
Maar ineens was daar Wadie. Niet omdat het vele water van het autowassen ergens opgevangen moest worden, maar gewoon omdat ie op zoek is naar een nieuwe liefde. Wadie sport het liefst zeven dagen per week en lacht graag om zijn eigen grappen. Het goede nieuws is dat Tim de helft van die eigenschappen ook bezit.
Tim was trouwens best onder de indruk van Wadie. Hij noemde hem een grote, lekkere jongen met grote handen. En hij nam ook nog Amsterdamse koekjes mee in een mooi blikje. Wilt u cookies accepteren? Ja dus.
Helaas voor Timmieboy is Wadie een beetje te hoog gegrepen voor hem. Letterlijk en figuurlijk. Ik schat in dat deze knappe communicatieadviseur uit fatsoen nog een of twee dagen blijft, maar dan schoon genoeg heeft van de flauwe, dubbelzinnige grapjes, de luiheid, het misplaatste dedain en het lege bestaan van deze kaviaarlikker.
Elena en Kaaklijnman gaan vandaag naar de sportschool die van de buitenkant op een supermarkt lijkt. Op zich leuk bedacht, maar ik snap het niet zo goed. Wat hopen de bedenkers daarmee te bereiken? Verbaasde toeristen die met een boodschappenbriefje ineens tussen de dumbells staan? Dat sporters continu lastiggevallen worden met vragen als: ‘Sorry, mag ik wat vragen? Waar liggen de bananen?’
Een beetje vreemd allemaal, maar goed. Elena en Kaaklijnman hadden geen tijd om zich hierover druk te maken, want ze gaan push doen en als er nog tijd over is ook nog pull. Dat ik dat niet snap, ligt aan mij. Ik neem me al sinds 1996 voor om elke dag sit-ups en push-ups te doen, maar als puntje bij paaltje komt zit ik toch liever met een zak paprikachips op de bank B&B Vol Liefde te kijken. Of had ik dat al gezegd?
Tot slot Nisha Tara. Sinds Lieske er is, hangt Suus erbij als het derde wiel aan de wagen. Officieel is het ‘het vijfde wiel’, maar ze zijn met z’n drieën. En dan kun je wel heel nonchalant allemaal artisjokken en sinaasappels gaan lopen uitzoeken, maar het wordt er niet anders van. Dus moest het hoge woord eruit.
Suus vond het verdrietig dat ze weg moest. Ze had immers al een beginnend kriebeltje. Zelf denk ik dat die kriebels ook van die smoezelige kleedjes en dekentjes kunnen komen, maar misschien ben ik wel te rationeel.
‘Rick, hoorde jij ook dat ze een liedje van Celine Dion onder het afscheid hadden gezet omdat Suus een klein beetje op de Canadese zangeres lijkt?’ Ja klopt. Had ik gezien. Nu hoeven jullie dat ook niet meer in de reacties te zetten. Scheelt weer toch?
Tot morgen. Dan komt er bij Fred iemand langs die op een stripfiguur lijkt. Of het Pikachu, Oma Duck of toch Garfield is, moeten we nog even afwachten.
Cursus creatief schrijven volgen?
