Yvonne wil graag een keer aan Freds tonijn voelen. Die schunnige taal van die senioren van tegenwoordig, ik blijf me erover verbazen. En dat op nationale televisie hè.
Sinds die mevrouw van 63 is vertrokken, is Fred weer gewoon Fred. Of zoals ie het zelf zegt: extrafred. En dat goede humeur werd alleen maar beter toen Yvonne voor het hekje stond. Ze moest alleen wel schreeuwen want de bel was onvindbaar. En Fred was net bezig om met handschoenen en laarzen aan de liefde te bedrijven met zijn gerookte kippen. Maar het kan ook zijn dat ik dat verkeerd verstaan heb.
‘Daar staat mijn sprookje’, aldus Fred. ‘Dat wapperende jurkje, een kop met haar en uitstraling met de ogen. Die gaat hier niet meer weg.’ Ik dacht alleen maar: als ze echt een sprookje is, waarom tik je haar dan zo hard op haar schouder, Fred? Tot twee keer toe zelfs. Dat worden blauwe plekken morgen.
Het enthousiasme van Yvonne was er niet minder om. Ze voelde bij de eerste omhelzing al een soort magneet en vlak daarna een complete dierentuin in haar buik. Dat laatste heb ik zelf ook een keer gehad. Bleek voedselvergiftiging te zijn. Heb de hele nacht op de wc gezeten.
Bij Elena heeft Boy ook de hele nacht niet geslapen, maar in zijn geval kwam het door de jetlag. Toch kijkt ie uit naar de middag, want misschien zit er wel een klein kusje in. Elena denkt daar zelf heel anders over, maar wil wel graag profiteren van het feit dat er nu een hovenier in huis is. Op naar het tuincentrum. Boy adviseert houtsnippers van Pokon. Zelf was Elena daar nooit opgekomen. Die neemt meestal mestkorrels als ze houtsnippers nodig heeft.
Thuis draperen ze samen de vochtige houtsnippers in de plantenbakken, waarbij Elena af en toe het voorhoofd van Boy droogdept. En dat klinkt erotischer dan het is. Elena ziet vooral de praktisch kant. Het is gewoon fijn dat Boy zo vrolijk en behulpzaam is. Ze heeft van Naomi ook de tip gekregen hulp aan te nemen. Niemand weet wie Naomi is, maar dat maakt verder niet uit. Morgen gaan ze waarschijnlijk vis eten in het restaurant van Pieter. Een tip van Joyce.
Op Ibiza is Geer aan het strijken. Hij overpeinst de situatie. Kan hij wel leven met iemand die graag op 1 staat? Geer staat immers zelf ook graag op 1. Het lukte hem al meerdere keren. Het begon in 1985 met Ticket To The Tropics en later bereikte ook No More Boleros en Maak Me Gek de nummer 1-positie in de enige echte Nederlandse Top 40.
Gelukkig biedt de aankomende bruiloft op Curacao uitkomst. Even weg van die kaviaarlikker. Bovendien krijgt Peter dan ook de ruimte. Niet dat het zin heeft, want Peter wil helemaal geen leventje met oesters en kaviaar. Die wil gewoon een muurtje stuken en tussen de middag een bal gehakt naar binnen werken. Maar goed. Dat komt wel weer.
Wie hebben we nog meer? Oh ja, Iris. Die heeft Edwin op bezoek. Edwin is een man die op het eerste gezicht heel aardig en joviaal lijkt. Maar als je er op een verjaardag per ongeluk de hele avond naast hebt gezeten, zeg je ’s avonds in bed tegen je partner:
‘Ik zat de hele avond naast Edwin.’
‘Ja, schat ik zag het.’
‘Ik wil dat nooit meer meemaken.’
‘Was het zo erg?’
‘Erg? Het was vreselijk. Ik ben kapot. Hij heeft me helemaal suf geluld. Ik weet alles van die man. Alles. Vraag me maar iets. Maakt niet uit wat. Ik weet alles.’
‘Ehhh, hoe drinkt hij zijn koffie?’
‘Zwart. Maar nu echt een moeilijke. Maakt niet uit wat.’
‘Waar zat hij vroeger op school?’
‘Op de openbare basisschool de Lelie in Raamsdonkveer. Hij had 14 jongens en 11 meisjes in de klas en zijn juf heette Marieke. Zijn beste vrienden waren Bas en Joris. Met Joris is hij later nog wezen kamperen in Zeeland en daar heeft hij zijn maagdelijkheid verloren aan Cathalijne. Dat was een blond meisje met een bril die 12 konijnen in de achtertuin had lopen. Dat was een foutje. Ze hadden er twee, Snuf en Witje, maar toen ze met haar ouders terugkwam van vakantie, liepen die beesten overal.’
‘Jeetje schat, je zult wel moe zijn.’
‘Ik ben kapot.’
‘Ga maar lekker slapen.’
‘Ik wil nooit meer naast Edwin zitten.’
‘Komt goed schat.’
‘Echt niet hoor.’
‘Ik begrijp het.’
De laatste praatjesmaker van vanavond luistert naar de naam Thomas. Hij heeft een wild leven gehad als barman en skileraar met veel drank, veel vrouwen en veel soa’s. Maar Thomas is veranderd. Hij fietst nu op een fatbike door Valencia met een klein pluizig handtashondje in een draagzak. Laat die zin nog eens op je inwerken:
Hij fietst nu op een fatbike door Valencia met een klein pluizig handtashondje in een draagzak.
Het is duidelijk. Meer bewijs hoeven we niet. Thomas heeft zijn wilde leven definitief achter zich gelaten.
Tot morgen. En dat wordt leuk, want Fred begint nu al moe te worden van Yvonne, de roterende zendmast. Toch geen 11 op de schaal van Fred dus.
Cursus creatief schrijven volgen?
