Ik wist niet dat je een housewarmingfeestje kunt geven als je helemaal niet verhuisd bent. Kan blijkbaar gewoon. Kan dat ook met andere dingen? Dan lijkt het me leuk om dit weekend uitnodigingen rond te sturen voor een gender reveal party. Eens kijken hoe mensen reageren.
Voor de hapjes vraag ik dan niet Michael. Wat een gedoe, al die kleine kunstwerkjes. Als er bij ons bezoek komt, zet ik altijd gewoon kaas, worst en plakjes komkommer op tafel. In een gekke bui zet ik daar wel eens een schaaltje paprikachips bij, maar dan houdt het wel op.
Michael zou daar vast zijn neus voor ophalen. Net als toen Devon kipschnitzel bestelde. Klootjesvoer, vindt Michael dat. Die eet liever kreeft. Elke dag mimosa bij het ontbijt, lunchen met oesters en voor het slapengaan tandenpoetsen met Fiji-water dat eerst drie maanden heeft gerust in een kristallen karaf. Kraanwater is voor mensen als Devon. En voor de vaatwasser.
Timothy is ineens opvallend genuanceerder en is dan ook zeker nog niet van plan om Devon naar huis te sturen. Hij kan best nog even blijven voor de gezelligheid en een moppie Nederlandstalig door de microfoon. Verder is het een kwestie van wachten op de Cartier-ring van Michael.
Donatella hoeft geen Cartier-ring. Die is niet zo veeleisend. Eigenlijk is het al genoeg als je jezelf compleet wegcijfert voor de honden. Dus elke dag borstelen en aaien, twaalf keer de poep van het nepgras halen, al je eten aan de hond geven en hopen dat er nog wat overblijft. Oh ja, en uitjes moeten vooraf gepland worden in goed overleg met Luna, Beer, Bibi, Poepie en Piepie.
Diep respect dus voor Gilberto dat hij het aandurfde om een uitje te plannen. Het is wel 50 euro de man, maar dat is geen punt. Verder moeten ze alleen nog even benches tevoorschijn halen, benches omwisselen, Luna in de grote bench, Bibi in de kleine bench, Beer in de medium bench en Poepie en Piepie in de tuin met een bak Spa blauw. Goed beschouwd is het allemaal zo gepiept.
Na het catamaranuitje, waar de massages met happy end ons godzijdank bespaard bleven, kreeg Gilberto de smaak te pakken en wilde hij ook nog uit eten. Voor Donatella ging dat veel te ver. Hoe durft die man zoiets te vragen. De honden moeten nog uit, de honden moeten nog eten en de honden moeten nog uit. Dan gaat ze zich toch niet bezighouden met een of andere man, kom op zeg, ja toch niet dan. Is die Gilberto nou helemaal van de pot gerukt?
Oh ja, Arie had tussendoor nog even gepoept. Wel netjes op de wc, geloof ik.
Snel door naar het andere hondenmens van het programma. Elena heeft vandaag de vrolijke hooligan naar huis gestuurd, want ze wil tijd met Oscar Denemarken. Het meest lullige is dat Tony hierdoor niet meer meekon naar de tattooshop. Geen vertrekdatum op zijn andere kuit dus. Oscar liet ondertussen zien dat het heel goed mogelijk is om zo’n shop weer uit te lopen zonder een tattoo te nemen. Geen Deense vlag, geen os, geen datum van de eerste ontmoeting, niks.
Bij Mireille in het Franse kasteel was het ook vertrekdag. De deftige Huib heeft zijn klarinet nog niet uitgepakt of hij gaat alweer. Dat komt vooral doordat hij gisteren de bestekla opentrok en zich helemaal wezenloos schrok. Ork, ork, ork, soep eet je met een … lepel! Maar dan moet die lepel wel te vinden zijn tussen de kaasschaaf, appelboor, kurkentrekker, lucifers, dobbelstenen, satisfyer, nagelknipper, rolmaat, hondenfluitje, mondharmonica, schoenlepel, steeksleutel 13, gourmetspatel, broodmes, oude Nokia, waterpas, zakjes mosterd en een usb-stick met modellenfoto’s.
Dit is voor Huib geen doen zo. Zelfs in zijn studententijd lagen bij Huib de vorken bij de vorken en de messen bij de messen. Daarom gaat hij fluitend naar huis. En zo zit Mireille weer opgescheept met Akela. Ze vindt hem een schat van een man. Als iemand dat zegt, dan weet je eigenlijk al genoeg. Kasper blijft nog even voor de gezelligheid, hangt nog wat wasjes op en peert hem dan weer.
Dan hebben we alleen Thomas nog, onze modderfokking p.i.m.p. Met de energieke Lynn in de buurt heeft Mexx in de gaten dat ze een tandje bij moet zetten en daarom heeft ze krullen gemaakt. Verder zegt ze nog altijd vrij weinig. Thomas probeerde haar uit te lokken door tijdens het fatbiken niets te zeggen. Maar je maakt Mexx de pis niet lauw. Die zegt dan ook gewoon niks.
Met Lynn is het eigenlijk precies het tegenovergestelde. Dat lult maar en lult maar. Ook qua bucketlist verschilt het flink. Mexx wil graag nog een keer een kopje kamillethee drinken, terwijl Lynn nog naar carnaval in Rio wil, een helikoptervlucht maken in New York, sushi eten in Japan en 9 dagen Taipei. Vrij specifiek. Niet 8 of 10 dagen, maar 9 dagen.
En morgen krijgt Mexx het nog lastiger, want dan komt er een bombshell binnen. Ik weet inmiddels dat ze Anna heet en online nog meer volgers heeft dan ik. Lullig. Op haar Instagram-account zag ik dat ze vooral veel met haar kont naar achteren staat. Ik denk dat ik het toch maar gewoon bij schrijven hou.
***
Wil je echt iets leuks meemaken? Kom dan naar mijn schrijfevent op 5 november in AFAS Theater Leusden. Het wordt een echt feestje. Meer info.
Cursus creatief schrijven volgen?
