Ze staat ineens te koken! En ze wil ook een bedje huren op het strand. Wie is die vrouw in dat bruine velletje en wat heeft ze met onze Donatella gedaan? Nog even en ze krijgt een hekel aan honden.
Het komt natuurlijk allemaal door Sjilberto. Eindelijk een man met een paar mooie tanden. En goed verzorgd bovendien. Zijn haar, zijn kleding, lekker oranje koppie. Hij heeft zelfs een levensmotto. Ik moest er alleen wel een nieuwe alinea voor aanmaken. Komt ie:
‘Elke dag als je wakker wordt, heb je de sleutel in je handen van je eigen leven. Om er een mooi leven van te maken ga je linksaf of rechtsaf. Maar je moet zorgen dat je in balans blijft en leuke dingen doet. Want soms staat het stoplicht op rood en soms heb je de wind tegen. Dan moet je niet achteromkijken, maar gewoon de deur openzetten en kijken welke trein er langskomt. Want uiteindelijk bepaal je zelf waar de reis naartoe gaat, zolang je maar met beide benen op de grond blijft en af en toe buiten de lijntjes kleurt. Het leven is tenslotte geen rechte weg, maar een rotonde waar je zelf de afslag kiest. En als je die mist, rij je gewoon nog een rondje.’
Ik vind hem persoonlijk wat lang voor een motto, maar als ie voor onze voetbaltrainer werkt, wie ben ik dan om er iets van te zeggen.
Goed. Dan moeten we het natuurlijk ook nog even hebben over dat gedoe met dat slapen. Sjilberto wil niet met een andere man op dezelfde kamer. Waarom is dat? Is hij bang dat de klusjesman hem om 3 uur ’s nachts bespringt? Ik denk dat dat wel los loopt, maar Sjilberto gokt het er niet op en boekt een hotel. Kost 221 euro. Gelukkig hoefde Donatella maar 220 euro terug. Sympathiek.
Door naar de wandelende reclamespot voor Limburg. Ton had weer een nieuw T-shirt uit de kast getrokken met dit keer een Limburgs lied erop. Van Mireille hoefde het allemaal niet, maar de slager begon toch maar gewoon te zingen. De kasteelvrouw heeft ondertussen al gegeten en gedronken. Wat haar betreft vertrekt Ton zo snel mogelijk. Auto, vliegtuug, trein of boet, als het maar vlug gaat.
En het heeft niet eens zozeer met dat gelul over Limburg te maken. Mireille wil gewoon het allerliefst een paar goede vragen voorgeschoteld krijgen. Net als gisteren gaf ze vandaag opnieuw zelf de voorzet: ‘Ben jij nog ergens nieuwsgierig naar?’ Maar Ton was alleen nieuwsgierig welke verse kruiden er in haar tuin staan. Daarom trekt Mireille morgen een shirt aan met de tekst: ‘Enne… nou opzouten.’
Bij Elena kwam Tattoo Tony op bezoek. Ik vond het wel gaaf, want ik hoorde alle hits van Thunderdome 14, TMF Hitzone 26 en Yabba-Dabba-Dance weer eens voorbijkomen. Elena vond het ook een aangename verrassing, al moest ze duidelijk even bijkomen van zijn uiterlijk. Een paar plakplaatjes zijn leuk, maar Tony komt duidelijk vaker bij de tattooshop dan in de schoenenwinkel. Oh nee, ook niet, ehhh… supermarkt. Stop de tijd!
Timothy en Thomas sla ik vandaag over, want ik heb zin om met een lekker kopje thee op de bank te zitten. Tot morgen. Dan komt Fred weer. Wat kan een mens zich ergens op verheugen, hè?
***
Wil je echt iets leuks meemaken? Kom dan naar mijn schrijfevent op 5 november in AFAS Theater Leusden. Het wordt een echt feestje. Meer info.
Cursus creatief schrijven volgen?
