Jaaa Khaaklaainmah. Sjo ben je dé mah en sjo sjit je d’r ’n beetje ferloore bai. Mmmf. Oh sorry, ik had mijn mond vol. Wat ik bedoel te zeggen: Ja Kaaklijnman. Zo ben je dé man en zo zit je er een beetje verloren bij. Elena heeft duidelijk meer behoefte aan een kapsalon dan aan een driesterrenrestaurant. Liever een prethoofd dan een gespierd lichaam. En golfen? Veel te serieus joh.
Persoonlijk vond ik het vooral handig dat vers vlees Menno bij zijn aankomst langs het grote Aruba-bord liep. Dat brengt me bij wat herstelwerk. Ik was vorige week op vakantie en dat hebben jullie niet doorgehad, behalve dat ik wat slordiger was. Waar ik Spanje schreef, bedoelde ik Aruba en waar ik Aruba schreef, bedoelde ik Bonaire. Stop de tijd, ik zet geen jokers in, er zijn er zeker 6 goed.
En over Bonaire gesproken. Fred vertelde Yvonne dat er vanochtend een grote afwas stond. Echt een enorme afwas. Zo’n grote afwas had hij nog nooit gezien. Dat lijkt een onschuldige opmerking, maar ik ken ze. Zulke zinnetjes. Mijn vrouw zegt dat ook weleens. ‘Schat, heb je al gezien hoe hoog het gras is? Jeetje, echt heel hoog zeg.’ Dan weet je gewoon dat je aan de bak moet.
Doete is er natuurlijk ook nog en die wil graag de echte Fred zien. Ik adviseer haar om met Fred kippetjes te gaan verkopen in Kralendijk en dan een halve kip in een hele zak doen. Of om hem een paar keer midden in een zin te onderbreken. Of om een fles wijn te pakken zonder te vragen. Ik weet zeker dat ze dan heel snel de echte Fred ziet.
Ondertussen is de man met het nietje in zijn oorlel helemaal gefocust op de nieuwste vrouw. Hij vindt haar een waanzinnig leuk stripfiguur en hij wil haar het liefst pakken. Als ik dat vroeger tegen een meisje zei, kreeg ik een knietje in mijn ballen en werd ik door twee zware jongens de discotheek uitgezet, maar op tv kun je blijkbaar wel gewoon alles zeggen.
Fred vindt het wel een nadeel dat hun taalgebruik een beetje verschilt. Hij zegt dan dingen als: ‘Het onbereikbare van de horizon, vind je dat belangrijk?’ En dan zegt Doete: ‘Ik vind bolognese lekkerder dan paprika.’ Oh ja, en samen plassen in de zee had Fred ook wel leuk gevonden, maar Doete wilde liever alleen haar eigen warme stroompje langs haar benen voelen.
En moeten we het nog over dat koraal hebben? Fred vond dat Doete het gewoon mee moest nemen, want ze is zo lekker onvoorspelbaar. Als ik Yvonne was, kieperde ik midden in de nacht alle stalen tonijnen van Fred in zee. ‘Zo Fred, koraal eruit, kunst erin. Lijkt me een eerlijke ruil. En bovendien lekker onvoorspelbaar. Daar hou je toch zo van?’
Iets minder onvoorspelbaar is Timothy, want die ligt in het eerste shot op de bank. Hij is moe geworden van het gesjouw met de frietkar. Je verwacht het niet. Gelukkig kan hij vanavond uitrusten, want er staat een filmavondje op de planning. Het liefst Pretty Woman. Ik zou zeggen: je kunt nu nog naar huis, Wadie.
Of doorreizen naar Fred, want qua taalgebruik passen die wel bij elkaar. Wadie is van de beeldspraken en teksten over dualiteit, innerlijke energie en laagjes afpellen. Ik zou die twee wel eens samen willen zien:
Fred: ‘Zeg Waad, het onbereikbare van de horizon, vind je dat belangrijk?’
Wadie: ‘Absoluut Fred, het onbereikbare heeft iets magisch. Als ik daaraan denk, kom ik uit mijn hoofd, verhoog ik mijn innerlijke frequentie en vertrouw ik volledig op het universum.’
Fred: ‘Mooi gesproken Waad, zullen we nu samen de oceaan verrijken met onze urinesappen?’
Donatella is inmiddels zo aan Arie gewend dat het even onwennig is als er een nieuwe man ten tonele verschijnt. ‘Wat moeten we nou, Arie? Moeten we hem aan het werk zetten?’ Dit gaat natuurlijk over Kees, die niet echt een verpletterende eerste indruk maakte. Donatella vindt hem veel kleiner en magerder dan ze had verwacht. Bovendien is de beste man half doof.
Ik vind de scène waarbij ze samen de honden uitlaten legendarisch. Een rimpelige, oranje vrouw, een goedsul, een kwartet honden waarvan er eentje steeds omvalt en een andere bang is voor mensen en honderd meter ervoor een halve dove met een oranje zakje in zijn hand die niets hoort. KEES! KEEHEES! Als dit een trailer van een nieuwe film zou zijn, koop ik meteen een kaartje.
Maar Kees heeft wel het beste gebit van alle mannen tot nu toe. Dat wel.
Thomas heeft een nog beter gebit. Als je het licht uitdoet, zie je alleen zijn tanden. Maar ze zijn niet echt, dus dat telt niet. Mexxie is er natuurlijk ook nog en Thomas probeert haar zo snel mogelijk het bed in te kletsen. De oude Tommy was zelfs de eerste avond al all the way gegaan. Ja Thomas, nu weten we wel dat je een wild leven als barman hebt gehad.
Er kwam ook een nieuwe aan. Paula. Voor Thomas weer een nieuwe kans om te vertellen dat hij een wild leven als barman heeft gehad. In een vorig leven zou Thomas met beide dames de eerste avond al all the way zijn gegaan. Gelukkig zit er nu ook een engeltje op zijn schouder.
Morgen vertelt Yvonne Fred Tonijn de waarheid. Daarna vertrekt ze. Zonder beschilderde strandstoel en zonder koraal, maar mét opgeheven hoofd. Go Yvonne!
Cursus creatief schrijven volgen?
