Perry, Perry, Perry toch. Dan reis je dat hele roteind naar Spanje om de liefde te vinden en dan doe je een lichtgroene broek aan. Blijf dan gewoon thuis. Dit heeft geen enkele zin zo.
Voor de volledigheid: Perry is de laatste man op de soulfarm van Iris. En hij kwam op een goed moment, want Iris had net haar knutselhok opgeruimd. De eerste indruk is aan beide kanten goed. Perry vindt Iris een aantrekkelijke, mooie vrouw en Iris vindt Perry een leuke man met een mooie huid. Dit is overigens wel allemaal nog vóór de lichtgroene broek, dat wel.
Perry heeft zelf geen kinderen, maar kan zich voorstellen dat je er veel plezier van hebt. Meestal zeggen mensen dat over een hond. Of een cavia. ‘Ja, ze is heel erg lief. We hebben er erg veel plezier van.’ Of over de nieuwe terrasoverkapping. ‘Ja, erg fijn. We hebben er veel plezier van. Zeker tijdens een zwoele zomeravond.’
Ik hoop dat Perry nog snel even geniet, want Iris kennende komen morgen de eerste minpuntjes op de proppen. Hij wordt dan door de gastvrouw vriendelijk verzocht een portie nasi goreng te koken voor Iris’ gezin en dan mag ie zelf in zijn eentje voor de tent de restjes opeten terwijl Iris op camera vertelt dat ze gewoon de klik niet voelt gewoon.
Het is allemaal zo makkelijk, zo’n samenvatting.
En dan hebben we Fred nog niet eens gehad. Waar zal ik beginnen? Bij die auto? Je moet als man wel een gruwelijke hekel aan je kersverse vrouw hebben als je de auto van Fred wil lenen als trouwauto. ‘Kijk eens schat. Speciaal voor jou geregeld. Het wrak van de grootste smeerkees van Bonaire. Als je goed ruikt, ruik je zijn zweet nog. En niet te ver met je voet naar rechts, want daar zit een sinkhole.’
APK kennen ze op Bonaire niet. Tenminste, niet zoals hier in Nederland. Daar op het eiland schoppen ze twee keer tegen het voorbandje en zeggen ze: Ach, Prima Karretje. Een Caribisch APK’tje, noemen ze dat.
Het uitlenen van de auto deed Fred terugdenken aan zijn eigen bruiloft. Dat was op de visafslag op Terschelling. De gasten kregen allemaal een bakje kibbeling. Doete werd er zowaar enthousiast van en zegt misschien wel ‘ja’ als Fred haar vraagt. Als het echt zover komt, hoop ik dat ik ook een uitnodiging krijg. Al is het alleen maar om de trouwgeloftes van Fredje Tonijn te horen.
‘Lief kippetje van me. Daar staan we dan. Ik en jij. Ik vind mezelf erg leuk, maar samen zijn we bijna net zo leuk. Ik kan me onze eerste dag nog goed herinneren. We plasten allebei in de zee en fantaseerden samen over het oneindige van de horizon. In de dagen erna genoot je van mijn barbecues, mijn wijn en mijn aanwezigheid. Ook vond je het heerlijk om mijn tonijn vast te houden al weet je helaas niet zoveel van kunst als ik. Ik hoop dat ik en jij nog veel gaan genieten van alle dingen die ik leuk vind. Ik ga daar in ieder geval erg mijn best voor doen. Dat beloof ik.’
En toen kwam Sabina. Twintig jaar jonger dan de kippenkeizer, maar minstens even handtastelijk. Binnen twee minuten had ze Fred al vaker aangeraakt dan Doete in twee weken. Zijn haartjes gingen ervan overeind staan. Dat was eigenlijk niet het enige dat overeind ging staan, maar omdat het programma nu wat vroeger op de avond wordt uitgezonden, hebben ze dat eruit geknipt.
‘Sabina gaat nooit meer weg’, aldus Fred. Dat lijkt me vooral voor Doete erg leuk om op tv terug te zien. Eerst krijg je wekenlang te horen dat de handrem eraf moet, want meneer is zo geil als een beer. En dan komt er iemand langs met dikke lippen en twee ballonnen in een tuinbroek en hup, je schuift zo door naar het tweede plan.
Timothy was vandaag een stuk minder geil, want Jantje Smit stond aan. Bovendien was het kutweer. Een mooie dag dus om samen schilderijtjes te maken. Devon vond het eigenlijk zonde van zijn tijd op het eiland, maar kreeg na een paar veegjes op het doek toch de smaak te pakken. Hij werd er zelfs emotioneel van omdat het leven hem momenteel toelacht na een zware periode. Homo zijn is niet zo eenvoudig. Al denkt Tim daar anders over, want je bent altijd geil. Behalve als Jantje Smit aanstaat dan.
Devons droom is om ver te komen in de muziek. En als je die vrolijke jongen zo ziet, kan ik me niet voorstellen dat er iemand is die hem dat niet gunt. Timothy en Michaël dromen vooral over elkaar. Ik zie deze twee dan ook eerder trouwen dan Fred en Doete/Sabina. Na de kermis even langs de juwelier voor een Cartier-ring en het is geregeld. Ik hoop vooral dat Devon dan komt zingen en dat Wadie de bloemen regelt. En als het feest voorbij is, mag Joost komen opdraven om de gasten weg te jagen.
Tot slot komt er bij Mireille een tweevoudig wereldkampioen darten op bezoek. Volgens Dick zelf is hij een schot in de roos en ook Mireille is enthousiast. Ze geeft hem nu al meer dan twee punten. Dick heeft er liever 180, maar of er nog zoveel punten bijkomen, is maar de vraag. Kasper is er namelijk ook nog. Al is dat eigenlijk een soort Arie in gekke kleren.
Morgen gaat Mireille lunchen met Kasper om Dick beter te leren kennen. Wat een raar programma is het toch. Nog even volhouden, mensen. Volgende week is het afgelopen.
***
Wil je echt iets leuks meemaken? Kom dan naar mijn schrijfevent op 5 november in AFAS Theater Leusden. Het wordt een echt feestje. Meer info.
Cursus creatief schrijven volgen?
