Elena heeft haar haar los! Ik herhaal: Elena heeft haar haar los!
Het was sowieso een geluksdag voor Tattoo Tony, want Elena had ook een uitje naar de tattooshop gepland. De lieve hooligan voelde zich als een kind in een snoepwinkel en kon natuurlijk onmogelijk naar buiten zonder er een plaatje op te knallen. Wat mijn vrouw heeft met kledingwinkels waar heel groot ‘SALE’ op de ramen staat, dat heeft Tony met tattooshops.
De plakplaatjes, de diertjes, de muziek: overeenkomsten zijn er genoeg. Toch blijft bij Elena het romantische gevoel voor de vriendelijke kleurplaat uit. Hij mocht nog even lekker uitrazen op het water, een drankje doen met vrienden en dan kunnen de 36 schoenen morgen weer in de koffer. Het waren een paar wonderful days.
Ook bij Iris kriebelt er niets in de buik. Echt zonde, want ze heeft een man die gewoon alle kaarten heeft. De Moonbreon, de Bubble Mew, zelfs de Shadowless First Edition Charizard schijnt David in zijn bezit te hebben. Maar het is allemaal niet genoeg. Hij maakt gewoon geen verlangen in Iris los.
Om er toch nog een leuke dag van te maken, nam Iris David mee winkelen. Sterker nog, ze gingen naar haar favoriete tweedehandskledingwinkel. Ik vroeg me af: Voor wie is dit eigenlijk een leuke dag? David werd gedwongen een pyjamashirt te kopen met veel te korte mouwen, maar dat geeft niets want die kun je gewoon opstropen. Lekker comfy en nonchy.
De mooiste scène van de dag was natuurlijk de terrasscene. Iris besloot het spelletje ‘wie het langst stil is’ in te zetten, maar ze had David duidelijk onderschat. King Quiet is dol op stiltes. De ideale man om mee te nemen naar een klassiek concert, een goede film of een tenniswedstrijd. Maar neem The Sultan of Silence mee naar een etentje met vrienden en het wordt een dooie bende.
Op het terrasje werd Iris na een paar seconden al zo ongemakkelijk van de starende ademcoach dat ze zich gewonnen gaf. Game, set and match voor Mister Mute. Ze vertelde dat ze niet verliefd is. Ondanks dat ze toch uit dezelfde tribe komen.
David vond het niet erg. Maar ik heb niet het idee dat David ooit iets erg vindt. Als David onverwachts in een file terechtkomt, denkt ie: ‘Hier kunnen de mensen die voor mij staan ook niets aan doen.’ Deze man is zo ontzettend aardig dat je er doodmoe van wordt. Ga een dag met David op pad en je bent kapot. Hij zegt niets, doet geen vlieg kwaad, houdt alle deuren voor je open, maar je bent gesloopt.
Lynn eet ’s ochtends alleen een paar aardbeitjes.
Dat zou Paul ook eens moeten doen. Het probleem met Paul is echter dat hij geen reuk heeft. Normaal laat je iets staan als iets vies ruikt, maar Paul eet alles op. Bedorven macaroni? Gaat zo naar binnen. Muffe kaas? Geen probleem. Zuur geworden vruchtenyoghurt? Lekker toetje.
En dan komt er ook nog een cosmetica-adviseur binnen. Annouk. Ik ken die types wel, want dat zijn die aardige dames die me bij Douglas altijd proberen te helpen als ik een nieuw geurtje voor mijn vrouw uitzoek. Je krijgt dan twaalf witte strookjes onder je neus en op een gegeven moment kies je er gewoon een willekeurige uit omdat je door de geuren het bos niet meer ruikt en de parkeermeter loopt ondertussen ook maar gewoon door.
Maar Annouk was niet de enige die Paul kwam verrassen. Ook vrouw numero 8 kwam op bezoek: Karina. Wat ze van Paul vindt, weten we nog niet, want ze had het vooral over Annouk. Die deed debiel tegen de hond, heeft grote blauwe kijkers en broeken waar Karina maar met één been in kan. Hell yes, dit is concurrentie met een grote C.
Fred heeft ook steeds vaker een grote C als ie in bed ligt. Dan fantaseert ie namelijk over Doete en dat ze stiekem bij hem in bed kruipt en vraagt: ‘Ah toe Fred, laat je tonijn nog een keertje zien.’ En dat ze daarna op een varende baarmoeder het water op gaan en alle remmen losgooien. Samen plassen in de zee, Amstel Bright drinken tot de zon ondergaat en Doete die helemaal geen rem meer voelt om aan zijn neus te zitten. De volgende ochtend is Fred zo gelukkig dat hij vergeet te fietsen. Hij besluit in een vlaag van ultiem geluk Doete eigenaresse te maken van zijn galerie met beschilderde strandstoelen, maar niet voordat ze samen alle tonijnen bronzig hebben gemaakt en naakt op het strand de salsa dansen.
Badend in het zweet wordt Fred wakker en ziet de cameraploeg van RTL rondlopen. Doete is nergens meer te bekennen. Zo verrassend als ze aankwam, lijkt ze ook te zijn vertrokken. Er ligt wel een briefje op het aanrecht met de tekst: ‘Wat denk je zelf, Fred.’
Tot morgen!
***
Wil je echt iets leuks meemaken? Kom dan naar mijn schrijfevent op 5 november in AFAS Theater Leusden. Het wordt een echt feestje. Meer info.
Cursus creatief schrijven volgen?
