Je wordt bedankt, Doete. Nu moet ik gaan slapen met een dansende Fred op mijn netvlies. Ik vind dat heel onfoca… onfocontabel en ondraaglijk.
Gelukkig waren er ook mooie dingen vandaag. Ik had me het meest verheugd op het moment waarop Yvonne Fred de waarheid ging vertellen. Het was een flinke veeg uit de pan, maar bloedeerlijk. Ik hou ervan. Het ging wel wat snel om allemaal mee te schrijven, maar als ik me niet vergis, ging het ongeveer zo:
Fred, je bent totaal niet het type man waar ik op val. Je zwetst als een kip zonder kop, zweet als een otter zonder deo en gedraagt je als een kind zonder opvoeding. Bovendien hamer je op mijn slechte eigenschappen, maar als ik die van jou moet opsommen, zitten we hier nog tot Sint Eustatius. Je bloemige bloesjes zijn lelijk, je stalen tonijnen rommel en ik wou dat ze niet alleen een nietje in je oor hadden geslagen, maar ook in je lippen zodat ik die vunzige grappen niet hoefde aan te horen. Toch had ik het niet willen missen.
Gelukkig reageerde Fred sportief en gaf hij haar een 10,5 op de schaal van Fred. Ze is in totaal 0,2 maanden gebleven en ze hebben in die tijd ook mooie momenten beleefd samen. Wat er met haar strandstoel gaat gebeuren, is nog niet duidelijk. Wel hoop ik dat ze haar zonnebrandcrème achterlaat voor Doete, want die arme vrouw lijkt met de dag meer op een kreeft.
Elena op Aruba heeft niet goed geslapen. Het avontuur op de golfbaan heeft een zure nasmaak achtergelaten en dat komt vooral door Kaaklijnman. Die heeft volgens Elena twee gezichten. De ene is een aardige, belangstellende vent. De ander is een arrogant haantje dat denigrerende opmerkingen maakt. Beide gezichten hebben wel een goede kaaklijn, dat wel.
Net als Eline vroeg ik me ook af waarom die aardige, belangstellende vent ineens veranderde in een arrogante, mokkende, humorloze zeurpiet. Maar tijdens het pakken van de koffers kwam het antwoord:
Maandagmiddag in zijn kamertje
Augustus en warm
Hij pakt zijn koffers en tassen in
Kees-Jan
En Kees-Jan is het zat
Heeft een kutjaar gehad
Een man met alles
Wat je hebben kan
Hond, golfclub, auto, kaak
Zo’n kaak (zo’n kaak, zo’n kaak)
Maar Kees-Jan wilde het ooit anders
En denkt daar nu al maanden aan
Hij denkt aan wat ie wou
En denkt ’t is nooit te laat
Hij denkt is dit het nou?
Kees-Jan neemt de ander de maat
Was het niet gister
Dat ik aankwam hier
Pas 30 jaar jong?
Zou ik niet eten, flirten, golfen?
Zou ik niet doen wat ik ooit zong?
Maar flirten kan niet meer
Dat had ie mooi gedacht
Want Menno kwam erbij
En die krijgt ineens alle aandacht
Als het vuur gedoofd is
Als het vuur gedoofd is
Als het vuur gedoofd is
Dan komen de tranen
En over Thomas en Paul gesproken. Die komen straks ook nog. Maar eerst even naar Donatella. Arme, arme Donatella. Ze is haar stem kwijt. Komt natuurlijk doordat ze gisteren alles drie keer tegen Kees moest zeggen. Doodvermoeiend, zo’n dove kwartel in huis. En ik kan me vergissen, maar ik heb niet het idee dat Donatella en Kees een match made in heaven zijn.
De poging van Kees om wat meer van Donatella te weten te komen, was even dapper als hilarisch. ‘Met wie ben je getrouwd geweest?’ ‘Met mijn man, maar ik ga nu de hondjes eten geven.’ Kijk, daar kun je verder mee. En Kees heeft natuurlijk strontveel mazzel dat Donatella zijn wrede opmerking niet gehoord heeft. Al is het gevaar natuurlijk nog niet geweken, want ze gaat dit terugzien op tv. Ik adviseer Kees een waakhond voor zijn huis te zetten.
En wat te denken van: ‘Als ie in de klit zit, komt ie nooit omhoog.’ Ik heb tien mensen op straat gevraagd waar dit op zou kunnen slaan en niemand noemde een droogmolen. Morgen gaan Kees en Arie verder. Degene die het ding uit de klit en omhoog krijgt, verdient extra hondenkoekjes, ehhh ik bedoel punten.
Bij Paul ging het ook niet helemaal naar wens, want daar kwam een makelaar langs en het was Paul die een rondleiding gaf: ‘Kijk Marjo, deze plek moet je echt even ervaren. Het biedt een unieke kans op een fantastische locatie. Hier woon je heerlijk rustig met alle voorzieningen binnen handbereik en de grote raampartijen geven veel natuurlijk licht binnen.’
Ik zag die Marjo denken: eigenlijk hoor ik dit te doen. Eenmaal binnen ging Paul vrolijk verder.
‘Via de fraaie entree betreed je de centrale hal naar de woonkamer. Deze geeft een fraai uitzicht op de groene omgeving. De woning bevat authentieke details en het is goed te zien dat alles met veel zorg en liefde is onderhouden. Kortom, een instapklare woning op een toplocatie.’
De Limburgse Marjo bleef kalm en ging er eigenlijk niet op in. Het stoorde haar vooral dat Paul een centimeter kleiner is. Maar die paar centimeters moet ie maar rechttrekken met zijn gedrag. Bovendien kan ze altijd nog op blote voeten lopen. De fraai aangelegde tuin biedt immers volop privacy en is een heerlijke plek om te ontspannen.
In Thomas heb ik eigenlijk niet zoveel zin meer. Had ik al verteld dat ie vroeger een wild leven heeft gehad? Dan weet je dat nu. Verder vindt Paula het jammer dat ze door de poes geen kerstboom meer kan opzetten, maar niemand weet eigenlijk waar deze opmerking ineens vandaan kwam.
Tot morgen. Dan wil Fred meer fysiek contact, want hij kan zijn tonijn bijna niet meer in bedwang houden. Benieuwd hoe lang Doete het daar nog volhoudt.
Cursus creatief schrijven volgen?
