Daar gaat Nicole. De donkere diepte in. En dus is Danique de laatste der monikanen. Of kunnen alleen mannen monikanen zijn? Geen idee eigenlijk. Wat ik wel weet, is dat dit de een-na-laatste samenvatting is. En morgen is er een saaie aflevering, dus ga er vandaag nog maar even goed voor zitten.
Daniël-san had vandaag met Nicole een mannenuitje gepland. Eerst lekker in de Bentley scheuren en dan met een pistool schieten. Ik ging vroeger met mijn dates gewoon picknicken in het park. Of naar een zwijmelfilm in de bios. Ben ik nou zo suffig of is Daniël zo stoer?
De man van het gun centrum vertelde dat er 2 belangrijke regels zijn. De 1e is: hou nooit, maar dan ook nooit, je vinger op de trekker. De 2e regel is niet uitgezonden, maar ik heb wel een vermoeden: bestel nooit meer eten dan je op kunt. Het heeft verder niets met schieten te maken, maar het is wel waar.
Nicole vond het schieten hartstikke gaaf. Wel jammer dat de huls van het 2e pistool hard tegen haar voorhoofd kwam, maar het levert wel een stoer verhaal op. ‘Hey, heb je een wondje op je voorhoofd?’ ‘Ja, klopt. Is van de dessert eagle.’ Ik ga dat voortaan zeggen bij al mijn toekomstige scheerwondjes.
Na het schietavontuur nam Daniël Nicole mee naar St. Patrick, zijn favoriete Ierse pub. En Nicole dacht: fuck regel 2. Na een snelle auto en stoere pistolen, ga ik ook gewoon eten als een vent. De Meč Sligo is een grote mixed grill vleesspies waar je al tegenop ziet als ze hem komen brengen. Maar ja, het hoort wel bij de dag.
Oh ja, helemaal vergeten. Het voorgerecht was een afwijzing van hese Daniël. Nicole was zijn persoonlijke favoriet en ze is zelfs nog leuker dan op het filmpje. Maar ja… ze is gewoon te laat. Daniël heeft zijn hart al verloren aan Danique. Nicole mag overigens wel blijven als ze dat wil. Ze zoeken in Hotel Kapitan nog een derde wiel aan de wagen.
Door naar die andere man die het liefst de hele dag met zijn laatste moniekaan in bed ligt. Volgens Moniek is de rem losgelaten en Dick zegt dat de drempel is verdwenen. Ik vind het prachtig. Wekenlang hebben ze om elkaar heen gedraaid en twaalfhonderd katten uit bomen gekeken, maar inmiddels zijn ze ’s nachts zo druk met Dicks dessert eagle dat ze ‘s ochtends doodmoe wakker worden.
Wel jammer dat ik het allemaal zo plat opschrijf. Op dat vlak kan ik nog een boel leren van Dick. Die zou nooit zeggen dat ze geneukt hebben. In plaats daarvan zegt ‘ie dat ze elkaars fysieke kant verkend hebben. Prachtig. Het is bijna poëtisch. Zo is Dick. Altijd mooie woorden gebruiken. Als ‘ie moet poepen, laat ‘ie even een stinkdier van de waterglijbaan gaan. Schitterend.
Om de liefde te bezegelen, mag Moniek van Dick iets uitzoeken op de markt met zelfgemaakte sieraden. Ze kiest voor oorbellen, want eerder tijdens het lianen slingeren is ze er eentje kwijt geraakt. De oorbellen zijn gemaakt van lokale zaadjes dus ze mag er niet te lang mee in de regen lopen. Dan groeit er misschien een zonnebloem uit.
JP had aan het begin van de uitzending nog fiches liggen of zwart én rood, maar helaas viel het balletje op groen en zit ‘ie met de gebakken peren. Niet dat JP dat erg vindt trouwens. Hij heeft duizend keer liever gebakken peren dan een vrouw, maar voor het plaatje was het natuurlijk leuk geweest als hij met Marianne of Leonora op het terras had kunnen zitten tijdens typische maandag tot en met typische zondag.
Het grootste probleem bij Marianne is dat er geen romantiek in het spel is. Ze vinden elkaar aardig, maar ja. De bakker is ook aardig. En de slager. En de wijnhandelaar. Bijna iedereen in Spanje is aardig. Behalve dan die handhaver die de pik op JP heeft. Gelukkig kunnen JP en Marianne altijd nog in Nederland een keertje afspreken. Komt natuurlijk geen drol van terecht, maar het vertrekt net wat lekkerder dan: ‘nou, tot nooit meer ziens hè.’
Het is misschien een raar moment, maar JP belde Leonora zomaar even op terwijl Marianne haar koffers nog in stond te pakken. De buikkrampen zijn nog steeds niet over, maar dat dacht JP al. Die man voelt zoiets gewoon aan. JP wilde graag in Nederland nog een keertje afspreken, maar Leonora ziet dat niet zo zitten. Geeft niks natuurlijk, want ook dat dacht JP eigenlijk al. Gelukkig mag hij haar altijd bellen.
Terugkijkend op alles is JP enorm blij dat hij het avontuur is aangegaan. Hij heeft nergens spijt van, behalve dan misschien dat ‘ie Leonora in drie dagen tijd zo heeft volgestouwd met halfgare garnalen, flessen cava en zwarte afbakbroodjes dat ze daardoor eerder weg moest. En ook dat Suzanne vertrok voordat hij überhaupt de kans had om haar vol te proppen. Verder was alles gewoon leuk.
Illya heeft nog altijd de dorpsgek in zijn kasteel rondlopen. Ze vond het fijn om de Franse gasten te begroeten met ‘bonsjuur’ en ze daarna in het Nederlands ‘veel plezier’ te wensen. Toen hun kamerdeur dicht was, zeiden die Fransen tegen elkaar: ‘Oh mon dieu, oh mon dieu. Qu’est-ce que c’est? Le fou du village de Viviez?’
Zo ziet Sylwia zichzelf trouwens helemaal niet. Als le fou du village. Zelf dacht ze meer aan Brigitte Bardot. Ik denk dat die zich omdraait in haar graf als ze hoort van deze vergelijking. En ze is nog niet eens dood, moet je nagaan.
Op de rommelmarkt lopen de doodgewone Zeeuw en miss sunglasses hand in hand. Ziet er verder heel normaal uit, dat zie je op de foto. En waar Illya binnen twee seconden ziet dat er alleen maar rommel ligt, neemt Sylwia uitgebreid de tijd. ‘Ze heeft een beetje een aparte smaak’, aldus Illya. Ik zou zeggen: beste Illya, kijk eens goed wie er naast je loopt en ga eens bij jezelf te rade wie haar uitgekozen heeft. Wie heeft hier nou een gekke smaak?
En dan hebben we de poppetjes nog niet eens gehad. Poppetjes van Bonaparte. Sylwia zag ze staan en werd helemaal wild. Logisch ook, want haar overoveroveroverovergrootoma heeft vroeger een keer met Napoleon in het fietsenhok staan zoenen. Nappie heeft toen zelfs zijn grote zwaard uit de broek gehaald. Kippenvel. Dan moet je zo’n poppetje gewoon in huis hebben, dat snapt Illya ook.
Als je het allemaal zo leest, zou je bijna denken dat hier sprake is van een liefdeskoppel. Maar toch weet Sylwia nog niet of ze in Frankrijk wil komen wonen. Het heeft verder niets met kaas te maken, maar ze mist nog wel een puzzel. Bovendien is na morgen de cameraploeg weg en zul je zien dat die sexy Zeeuw ook ineens een stuk minder aantrekkelijk is.
Ergens vind ik het allemaal wel een beetje sneu voor Illya. Natuurlijk heeft ‘ie een plaat voor zijn kop van hier tot aan Viviez (en weer terug), maar hij doet het niet expres. Liefde maakt blind. Hij heeft zelfs al kleine vlindertjes. Een relatie wil hij het nog niet noemen, maar hij is gisteren wel naar haar kamer gekomen. Waarschijnlijk om haar een puzzel te brengen. Ach arme, arme Illya.
Tot slot Eveline. Die krijgt vandaag de verloren zoon weer terug op het terrein. Voormalig spek-en-bonen-man Richard is er ook nog en die wist meteen wat voor vlees hij in de kuip had op het moment dat Bart uit de auto stapte. ‘Dat is er eentje uit het westen. Mensen uit het westen stappen anders uit de auto.’ Kan best wezen Ries, maar ze stappen in ieder geval niet voorin bij een taxi.
Want ja, daar ging ‘ie in. De taxi. Eveline heeft zeker gevoelens voor de ambulancebroeder, maar de gevoelens voor Bart zijn sterker. En ze zei het er niet bij, maar Ries’ karaokeoptreden heeft daar zeker niet bij geholpen. Daarom, lieve Richard, intelligent wezen, voormalig spek-en-bonen-man, lichtblauw-ogige vrouwenverslinder, laat me je een goede tip geven.
Nooit. Meer. Karaoke. Doen.
Gewoon niet meer doen, Ries. Jij kunt dat namelijk niet. En het heeft niets met kwaliteit van zingen te maken, karaoke gaat over totale overgave. Als je met je microfoon in je hand gaat staan, moet je uitstralen: ik own dit podium. Ik ben fokking Robbie Williams. Ik blaas iedereen weg. Maar twijfel je, dan ben je zelf weg. Gratis tippie van mij. Liefs uit Vaassen.
En trouwens, dit was niet eens karaoke. Dit was een dronken vriendin van Eef op een synthesizer. Tot morgen. Het slotakkoord. Ook maak ik dan de winnaar van gisteren bekend.
***
En je weet het: je kans om je in te schrijven voor mijn unieke masterclass is bijna voorbij. Zorg dat je geen spijt krijgt.
